تبليغاتX
پروانگی
پروانگی ام سوخته است/دیگر شعله نخواهم کشید

 

روز های زندگی ام را که مرور می کنم سرشار از پشیمانی ست. که چرا آن حرف را زدم! که چرا آن کار را کردم! که چرا صبوری نمی کنم . که چرا سکوت نمی کنم. که چرااااااااااااااااااااااااااااا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!

دارم به آخرتم فکر می کنم . به آن روزی که خودش " یوم الحسره" است.

باور کنید همین الان هم که دارم این کلمات را تایپ می کنم دارم پشیمان می شوم.

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386ساعت 14:58  توسط پروانه |